Water vasthouden voor vogels

Gerrit kent dit gebied als geen ander. Hij groeide op aan de overkant van de dijk, waar zijn ouderlijk huis stond. “Als kind liep ik hier al rond. Op elk paaltje zat wel een vogel, zei mijn vader altijd.”

Die tijd ligt achter ons. Soorten als grutto, tureluur en kievit zijn sterk afgenomen of zelfs verdwenen. “Dat doet wel wat met je,” zegt hij. “Je ziet het snel minder worden.” Volgens Gerrit speelde intensiever landgebruik daarin een rol. “Vanaf de jaren 80 merkte ik dat het aantal vogels terugliep. Want tegen de zodenbemesting is geen vogel opgewassen.”

De nieuwste stap in het beheer draait om water. In een lager deel van het perceel zijn vorig jaar inrichtingsmaatregelen uitgevoerd, in overleg met en in opdracht van de provincie en betrokken partners. Gerrit voerde het werk zelf uit. “Ik had de machines ervoor, dus ik kon het mooi voor de provincie doen,” vertelt hij. 

Er is grond afgegraven om een ondiepe plas te creëren. Met diezelfde grond is een laag dijkje aangelegd. Dat dijkje is subtiel, maar effectief: het houdt water vast na hoogwater van de IJssel. Daarnaast is er een duiker aangelegd, een buis onder de grond, die Gerrit in het voorjaar afsluit. “Van januari tot juni blijft het water hier staan. Daarna laat ik het weer weg.”  

Zo ontstaat een systeem waarbij water langer blijft staan in het broedseizoen. Dat zorgt voor natte plekken en langzaam opdrogende randen. Precies daar liggen de kansen voor vogels. “Het wordt slikkig,” zegt Gerrit. “Daar komen lage moerasplanten. En dat trekt insecten en vogels aan.”