Blog Andrea: Een wrange realiteit, zelfs op vakantie

mei 13, 2026

Wat we zien gebeuren en waarom wegkijken geen optie meer is

Een wrange realiteit, zelfs op vakantie

Tijdens de meivakantie was ik met mijn gezin aan het kamperen in Normandië. We genoten van het voorjaarszonnetje en het buiten zijn. En daar las ik het nieuws: een grote natuurbrand in ’t Harde. En niet alleen daar, op meerdere plekken in Nederland woedden natuurbranden. Het voelde wrang. Terwijl ik genoot van het voorjaar, zag ik hoe diezelfde natuur onder druk staat.

Opnieuw is het uitzonderlijk droog in Nederland, terwijl de bodem nog niet hersteld was van de vorige droge periode. Dat raakt landbouw, natuur en bodemleven. En wetenschappers zijn helder: dit zijn geen incidenten meer. Dit is hoe klimaatverandering eruitziet in de praktijk.

Het scenario waar we niet meer op kunnen rekenen

Tegelijk ging het in de media de afgelopen weken vooral over klimaatmodellen en scenario’s. Dat het meest extreme scenario minder waarschijnlijk wordt, haalde vooral de headlines. Maar het echte nieuws bleef onderbelicht: ook het meest optimistische scenario verdwijnt uit beeld. Het scenario waarin we de opwarming beperken tot 1,5 graad (de kern van het Parijsakkoord) raakt steeds verder uit zicht. Dat is ongemakkelijk. Maar wel waar we het over moeten hebben. Want zolang we ons blijven verschuilen achter scenario’s voor 2100, komen we nu niet in actie. En dat kunnen we ons niet permitteren.

Want dit gaat niet over de verre toekomst, maar over nu. Over droogte die zich opstapelt, natuurbranden die vaker voorkomen en een watersysteem dat onder druk staat. Zelfs dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen, zoals schoon drinkwater uit de kraan, blijken minder zeker dan we dachten. Waterbedrijf Vitens waarschuwde onlangs dat er tekorten dreigen als we niet ingrijpen. Dat zijn geen abstracte risico’s meer, maar concrete signalen dat de basis onder onze leefomgeving verandert.

Waarom het nog steeds zin heeft om te handelen

De reflex zou kunnen zijn: als de meest extreme scenario’s niet meer realistisch zijn, waarom zouden we ons nog inspannen? Maar dat is precies de verkeerde conclusie. Elke tiende graad minder opwarming maakt verschil. Minder schade, meer veerkracht. Tegelijk zullen we ons moeten aanpassen: water vasthouden in plaats van afvoeren, slimmer omgaan met ruimte en natuur versterken. Die opgave vraagt niet alleen iets van beleid, maar ook van onszelf. Van hoe we energie opwekken en gebruiken, hoe we omgaan met water en hoe we onze eigen buurt inrichten. Bij Natuur en Milieu Overijssel werken we hier elke dag aan. Maar dat kunnen we niet alleen.

Wat jij vandaag kunt doen

Misschien voelt het groot. Maar verandering begint vaak klein en dichtbij. Door thuis bewuster om te gaan met energie en water. Door je aan te sluiten bij een lokaal initiatief voor duurzame energie. Door je omgeving te vergroenen en water langer vast te houden.
Of door organisaties te steunen die zich hiervoor inzetten.

Misschien lijken het kleine stappen. Maar samen maken ze verschil.

Doe je mee?